´´TUVAL BENİM İÇİN, YERKÜRENİN KENDİSİDİR. TOPRAĞINI DİDİKLEMEK, IŞIĞINDA ONU YIKAMAK, HAVASIYLA CAN KATMAK SEVDASIDIR BU İŞİM. İRİ BİR KARINCA GİBİ, HEP ONU BİLGELİK IŞIĞINDA, DÜŞLERLE VE GERÇEKLE OLUŞTURUR, TAŞIRIM GELECEĞE..’’.

            Bu sözlerin sahibi ressam Rafet Ekiz´i bir yıl önce bir hayranı tarafından adına açılmış grubun başlığı ile tanıdım.

                                  ´´RAFET EKİZ, Bir Şaman Sanatçının Anısına´´

           İlk bakışta ilgimi,  Rafet bey´in şahsından çok Şaman oluşu çekmişti. Çünkü okul kitapları da dahil Şamanizm ile ilgili çok fazla bilgi ve yayın yok, üstelik  çevremizde Şamanizm´i bilen her hangi bir kimse de yok!

           Hemen Rafet bey´i incelemeye başladım. Memleketin %99´u müslüman [(öyle derler ya (!)}  olan bir memlekette ben Şaman´ım demek bence yürek ister ve bu yürekli insanı tanımak için araştırmaya başladım.

            1950 yılında Samsun Terme´de doğan sanatçı liseye kadar Samsun´da okudu. 1974 İstanbul Atatürk Eğitim Enstitüsü´nden sonra 1982 yılında D.G.S. Akademisi Yüksek Resim Bölümü Özdemir Altan ve Devrim Erbil atölyelerinden mezun oldu.Sayısız ödüller aldı, kişisel ve karma sergiler açtı, halen yurtiçi ve yurtdışı seçkin koleksiyonlarda eserleri yer almakta.

            14 Temmuz 2003 tarihinde, araba çarpması sonucu yaşama veda etti..Onbeş gün kendisinden haber alınamadı, kardeşi Turgut Ekiz´in ısrarlı aramaları sonucu morgda kendisine ulaşıldı.

            Sanatçı için 2007 yılında iki kitap yayınlandı. Altmışa yakın dostunun, anılarını, sanatçı kişiliğini, ilginç anektodlarını anlattığı “Rafetçe” adlı kitap, Leman yayınlarınca basıldı. İkinci kitabında ise, 33 yıllık Sanatı, yaşamı ve bu süre içersinde yaptığı eserlerinden altı yüz dolayında resim ve desenlerinin yer aldığı, renkli, kuşe, büyük boy sanat kitabı ailesi tarafından bastırıldı.

           1986´da ´´Ekiz´ler Sanat Olayı´´na tanıklık eden Sanat Çevresi dergisi yazarı Ahmet Köksal´ın o sergiye ait görüşleri bize ressamın yapıtları hakkında ışık tutuyor:

              ´´ Ekiz’in resimlerinde, lekeci bir soyutlama ile fantastik bir figür anlatımının çağdaş, özgün ve yorumlayıcı özellikleri ağırlığını duyuruyordu. Nitelikli bir pentür düzeyini vurgulayan bu resimlerde çağın yapılanması içinde insanın kendisine, doğaya, topluma yabancılaşması, bireyin yozlaşma olgusu yer yer duygusal açılımlar, gizemli, örtülü ve eleştirel bir yaklaşımla resmin kendi dili aracılığıyla  bir çözüme götürülmek isteniyor. Rafet Ekiz’in insan, toplum ve çağımıza ilişkin yorumlayıcı görüşleri, soyut ve koyu lekeler içindeki ışıklı yüzeyler, zengin ve doygun renk değerleri, belirsiz ve ayrıntıdan uzak, devingen kurgular eşliğinde dışavurumcu olduğu kadar fantastik ve figüratif bir yorumla açıklanıyor.´´

          Kendisi gibi ressam olan arkadaşları tarafından en fazla portresi yapılan başka bir sanatçı var mıdır bilemiyorum ama Rafet´i hiç tanımadığım halde, bugün yaşamış olsa kırk yıllık ahbap gibi sohbet edecek kadar O´nu kendime yakın hissediyorum. Ve onca yapacak işleri varken, bir sanatçı olarak bu kadar erken ve hak etmediği bir sonla aramızdan ayrılmasını hazmedemiyorum.

         Bir sanatçıyı diğer insanlardan ayıran en güzel ve yegane özelliği, bıraktığı eserlerle ölümsüzleşmesidir. Rafet bugün hala aramızda yaşıyorsa, yaşarken beklentisiz yarattığı eserleri sayesindedir,  ışık içinde uyusun.

         Rafet´in kendisi gibi sanatçı olan kardeşlerinden Metin de (1945 d.) Rafet gibi       D.G.S. Akademisi’nde yüksek öğrenimini tamamladı. Mimar Sinan G.S. Fakültesi heykel bölümü öğretim görevlisi olarak 2003´te emekli oldu. Çeşitli ödüller aldı.

         Metin Ekiz’in çağdaş bir atılım, gelişme ve özgürlük coşkusunu simgeleyen atlarında, geleneksel doluluk ve boşluk kavramını kişisel bir estetik kurguyla dengeleyip somutlaştıran görsel bir anlatım gözleniyor.

          Bir diğer kardeşleri Rahim Ekiz de (d.1955) Samsun doğumlu ve eğitimini Samsun´da yaptı.Marmara Üniversitesi Resim bölümü ve D.G.S.Akademisi Heykel bölümünde eğitim aldı.Çeşitli ödüller aldı. Çalışmalarını kendi bağımsız atölyesinde sürdürmeye devam edip, bir çok heykel, resim üretmeye başlamışken, talihsiz bir şekilde, bir binanın beşinci katından düşerek 25 Mayıs 1987 yılında yaşama veda etti.. Birçok koleksiyonda eserleri bulunan Rahim Ekiz, ne yazık ki çok genç yaşta yaşama veda etmesiyle daha yüzlerce esere imza atacakken, az sayıda eser bırakarak acı bir şekilde aramızdan ayrıldı.

           En küçük erkek kardeş olan Turgut Ekiz,  profesyonel sanat yaşamına, televizyon dizilerine senaryo yazarak ve oyuncu olarak  devam etmedir.

            Bu bahsettiğim dört sanatçı erkek kardeşlerden daha da ilginç olan bir de anneleri var.

                            ESMA EKİZ ; Eli öpülesi Anadolu kadını..!

           Giresun Aluçra´da dünyaya gelmiş Esma Anne... Tarlada, evde iş yaparken, çocuklarının boyalarıyla kendi kendine resim yapmaya başlamış. 1986´da üç oğluyla birlikte Galata Sanat Galeri´sinde ´´Ekiz´ler Sanat Olayı´´ adlı sergide çalışmalarını sergilemiş.O sergiye tanık olan Suna Tanaltay bakın nasıl anlatıyor Esma Anne´yi;

      ´´  Bir “İnterior’u var Esma Ana’nın... Cıngıl cıngıl yörük odası... Kadınca bir özenle pırıl pırıl... Gelin odası, sanki... Hem naif, hem usta... Çiçekleri, desenleri de öyle... Soyut’la somut’u ustaca kaynaştırmış... “Desen de olur, renk de... Duygular da olur, leke de...”  Resimler, zaman zaman böyle konuşuyor. Hele dört oğlunu bir kazanda kaynatması var ki, onları sular gibi, korur gibi, onları korur gibi eğilivermiş “Anne” figürü usta bir sezginin ürünü... ´´ (Nisan 1986)

        Dört erkek evladını tütün tarlalarında çalışarak sanatçı yetiştiren bu Anadolu Kadını´nın büstü dikilmez de vatana ihanet etmiş, emperyalistlere peşkeş çekmiş kişilere Anıtmezar´lar yaparız, itibarlarını (!) iade ederiz.

            Ekiz ailesini bizlerle buluşturduğu için Turgut Ekiz´e çok teşekkür ediyorum.

      Ekiz´lerin çalışmaları hakkında daha fazla bilgi için :http://www.facebook.com/feriha.genel?success=1#!/pages/EKIZLER-Esma-EKIZ-Metin-EKIZ-Rafet-EKIZ-Rahim-EKIZ/144851735759?ref=ts